Inspektorat Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej


czcionka mniejsza czcionka normalna czcionka większa
Szkoła Specjalistów Pożarnictwa
 
 
1. Tradycje Szkoły Specjalistów Pożarnictwa
 
Historia Wojskowego Ośrodka Szkolenia Specjalistów Pożarnictwa (WOSSP) w Lublinie nierozerwalnie związana jest z rozwojem ochrony przeciwpożarowej w Wojsku Polskim. Działalność ośrodka w ciągu 25 letniego istnienia ukierunkowana była na przygotowaniu strażaków w żołnierskich mundurach dla potrzeb Sił Zbrojnych. Swoje funkcjonowanie od 1965 r. ośrodek zawdzięcza kadrze pożarniczej i wojskowej, która w tym roku przystąpiła do szkolenia pierwszych słuchaczy. 

Głównym zadaniem ośrodka było kształcenie, wychowanie oraz przygotowanie żołnierzy do pełnienia służby w pododdziałach wojskowych straży pożarnych. W okresie 25 lecia przeszkolono ponad 16 tyś. słuchaczy na różnego rodzaju kursach. 

Komendantami Wojskowego Ośrodka Szkolenia Specjalistów Pożarnictwa w Lublinie przez kolejne lata byli:
1965 - 1973 ppłk Kazimierz Niebieszczański;
1973 - 1985 ppłk inż. Zygmunt Morawski;
1985 - 1992 ppłk inż. Aleksander Chmiel. 

Po rozformowaniu WOSSP w Lublinie w 1992 r. szkolenie pożarnicze i elementy bazy szkoleniowej przejął Wojskowy Ośrodek Szkolenia Służby Zakwaterowania i Budownictwa (WOSSZiB) w Giżycku. Ośrodek funkcjonował 2 lata i został rozformowany zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP nr 086 z dnia 27.10.1993 r. w dniu 30.09.1994 r.
 
W związku z rozformowaniem WOSSZiB w Giżycku podjęto decyzję, że szkolenie pożarnicze realizowane będzie w Centralnym Ośrodku Szkolenia Młodszych Specjalistów Logistyki (COSMSL) w Grudziądzu. Po kilkumiesięcznym okresie przygotowań szkolenie pożarnicze rozpoczęto 1 marca 1995 r. w Szkole Młodszych Specjalistów Pożarnictwa (SMSP) funkcjonującej w strukturach COSMSL.

Do podstawowych zadań SMSP należało:
- szkolenie dowódców drużyn wojskowych etatowych i nieetatowych straży pożarnych;
- realizacja kursów przekwalifikowania żołnierzy zawodowych na specjalność pożarniczą;
- realizacja kursów kierowców samochodów pożarniczych na mechaników autopomp i motopomp.

W dniu 28.02.2002 r. na uroczystej zbiórce stanu osobowego COSMSL zakończono proces szkoleniowo - wychowawczy ośrodka, a tym samym Szkoły Młodszych Specjalistów Pożarnictwa.

Komendantem Szkoły Młodszych Specjalistów Pożarnictwa byli:
- ppłk Michał Trzopek (1995 r. - 1998 r.);
- mjr Waldemar Kindracki (1998 r. - 2002 r.)

Od 1 marca 2003 r. szkolenie realizowane było w ramach struktury 1 Ośrodka Szkolenia Kierowców, którego komendantem był ppłk Andrzej Kaczorowski. 


 
 
2. Aktualna struktura organizacyjna Szkoły Specjalistów Pożarnictwa
 
W 2007 r. powołana została Szkoła Specjalistów Pożarnictwa (SSP), która rozpoczęła swoją działalność od 1 stycznia 2008 r. Szkołę Specjalistów Pożarnictwa tworzyła komenda, sekcja szkoleniowa, sekcja zabezpieczenia szkolenia oraz 12 kompania szkolna.
Komendantem Szkoły został mjr Wiesław Ziółkowski. 
 
Z dniem 01.07.2011 r. w ramach konsolidacji szkolenia logistycznego w Siłach Zbrojnych RP sformowano Centrum Szkolenia Logistyki w Grudziądzu, w struktury którego weszła Szkoła Specjalistów Pożarnictwa.
Do głównych zadań SSP należy:
- szkolenie żołnierzy i pracowników wojska na kursach specjalistycznych i doskonalących w zawodzie strażaka;
- prowadzenie szkoleń certyfikujących przed wyjazdem w rejon Polskich Kontyngentów Wojskowych;
- szkolenie z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy;
- realizacja sesji egzaminacyjnych na klasy kwalifikacyjne dla żołnierzy w grupie osobowej ochrony przeciwpożarowej na potrzeby Sił Zbrojnych RP;
- wdrażanie nowoczesnych metod nauczania oraz modernizacja i rozbudowa bazy dydaktycznej.

Z dniem 16.12.2013 r. obowiązki Komendanta Szkoły Specjalistów Pożarnictwa objął Pan mjr Marek Sobieski. Komendant Szkoły Specjalistów Pożarnictwa podlega bezpośrednio Komendantowi Centrum Szkolenia Logistyki. 

Strukturę SSP tworzą:
- sekcja szkoleniowa;
- sekcja zabezpieczenia szkolenia;
- 12 kompania szkolna.

Szkolenie realizowane jest w oparciu o programy szkolenia w zawodzie strażak tożsame z programami szkolenia Państwowej Straży Pożarnej. 

Głównym zadaniem SSP jest szkolenie żołnierzy,funkcjonariuszy i pracowników wojska w ramach:
- szkolenia podstawowego w zawodzie strażaka;
- szkolenia z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy;
- szkolenia przygotowującego do egzaminu potwierdzającego posiadanie tytułu ratownika;
- szkolenia specjalistycznych Grup Ratownictwa Lotniskowego;
- szkolenia przygotowującego do działań ratowniczo-gaśniczych z wykorzystaniem komory dymowej; 
- szkolenia certyfikującego przed wyjazdem w rejon Polskich Kontyngentów Wojskowych.

Komendandanci Szkoły Specjalistów Pożarnictwa:
- mjr Wiesław Ziółkowski (2008 r. - 2013 r.);
- mjr Marek Sobieski (2014 r. - 2017 r.);
- mjr Grzegorz Gracz (od 2018 r. - obecnie)

Rocznie na potrzeby wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych RP SSP kształci ponad 2 tys. słuchaczy.

Na bazie SSP w przypadku wystąpienia takich potrzeb może być realizowane szkolenie doskonalące dla żołnierzy wyznaczonych do objęcia stanowisk służbowych w wojskowych strażach pożarnych Polskich Kontyngentów Wojskowych. Podczas szkolenia żołnierze zostają zapoznani z zagrożeniami pożarowymi jakie mogą wystąpić w rejonie działania misji, zakresem działania związanym z zapewnieniem szeroko rozumianego bezpieczeństwa pożarowego. Podczas szkolenia prowadzone są zajęcia praktyczne mające na celu zgranie zastępów podczas działań. 

W czasie akcji ratowniczo-gaśniczej priorytetem jest ratowanie życia ludzkiego. Każdy strażak ma obowiązek w profesjonalny sposób przygotować się do tego zadania, w związku z tym nieodłącznym elementem jego nauki jest szkolenie z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy. 
Poszerzając ofertę szkoleniową we wrześniu 2008 roku Dowódca Wojsk Lądowych zatwierdził koncepcję utworzenia Kursu Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy na co zgodę wydał wojewoda kujawsko-pomorski.
Słuchacze podczas 63 godzin dydaktycznych odbywają szereg wykładów i zajęć praktycznych opartych na aktualnych wytycznych Europejskiej Rady Resuscytacji oraz standardach International Trauma Life Support (ITLS). Ze względu na specyfikę służby strażaka w Siłach Zbrojnych kursanci zapoznają się również z elementami ratownictwa taktycznego Tactical Combat Casualty Care (TCCC).

Kadrę dydaktyczną kursu stanowią ratownicy medyczni z wieloletnim doświadczeniem zawodowym i pracy w Zespołach Ratownictwa Medycznego. Instruktorzy mają do swojej dyspozycji nowoczesny sprzęt ratowniczy i odpowiednio dostosowaną bazę dydaktyczną. Szkolenie kończy się egzaminem państwowym pod przewodnictwem Koordynatora Ratownictwa Medycznego jednostki szkolącej na potrzeby Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej. Wszyscy słuchacze którzy pozytywnie zaliczą teoretyczny i praktyczny etap egzaminu otrzymują tytuł ratownika, który muszą potwierdzić w ciągu trzech lat. Każdego roku blisko 700 ratowników zasila szeregi Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej.

W SSP corocznie organizowane są zawody ratowników w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy. W przedsięwzięciu tym udział biorą zespoły ratowników Wojskowych Straży Pożarnych z wszystkich 10-ciu Delegatur WOP, przedstawiciele Państwowej Straży Pożarnej oraz innych organizacji statutowo powołanych do udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy. Bezpośrednia rywalizacja i wymiana doświadczeń ma istotny wpływ na ustawiczne podnoszenie umiejętności udzielania pomocy osobą w stanie zagrożenia zdrowia i życia.

3. Baza dydaktyczno - szkoleniowa

Baza szkoleniowa SSP obejmuje 4 sale wykładowe, 1 sala komputerowa, 3 sale do zajęć z Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy, 2 place do ćwiczeń praktycznych z makietami samolotu, śmigłowca i wozów opancerzonych, rampa kolejowa z cysterną oraz stanowisko do zajęć praktycznych przy punkcie czerpania wody.

W ramach rozbudowy bazy dydaktycznej oraz wdrażanie nowoczesnych metod nauczania w 2016 r. powstał Ośrodek Szkolenia SSP. 

Ośrodek przeznaczony jest głównie do szkolenia grup ratownictwa lotniskowego, wojskowych straży pożarnych funkcjonujących na lotniskach oraz słuchaczy SSP. Rozwiązania techniczne oraz funkcjonalne ośrodka dają możliwości uzyskania realistycznych warunków w trakcie procesu dydaktycznego. Zgodnie ze Stanag-iem 7145 ed. 5 strażacy muszą w ciągu roku odbyć szkolenie co najmniej dwa razy w dzień i raz w nocy w warunkach jak najbardziej zbliżonych do realnych, mogących wystąpić na lotnisku w czasie akcji ratowniczych. 

Na terenie Ośrodka znajdują się:
- trzy trenażery statków powietrznych (makiety: śmigłowca Mi - 17, C-295M CASA, F-16);
- komora treningowa;
- budynek szkoleniowo - techniczny;
- stanowiska szkolenia ratowniczego;
- dwa tory ćwiczeń o długości 150 m;
- budynek szkolenia praktycznego.

Makieta śmigłowca MI - 17 
Makieta pozwala na realizację szkolenia w zakresie prowadzenia działań ratowniczo – gaśniczych, ewakuacji załogi i pasażerów lub rannych ze śmigłowca oraz doskonalenia prowadzenia działań zgodnie z procedurami obowiązującymi na lotniskach wojskowych.
Szkolenie może być prowadzone w warunkach bardzo zbliżonych do zdarzenia mogącego mieć miejsce na lotnisku lub w terenie (w tym trudno dostępnym).
Możliwość symulacji podczas szkolenia:
1. pożaru kokpitu załogi;
2. pożaru silnika.

Dodatkowym utrudnieniem podczas szkolenia jest położenie makiety oraz możliwość zadymienia przedziału transportowego.
Wszystkie makiety statków powietrznych podłączone są do komputerowego systemu kontroli, sterowania i alarmowania, który umożliwia m.in. dowolne konfigurowanie ustawień czujników w zakresie temperatury wymaganej do ugaszenia pożaru oraz czasu wymaganego na utrzymanie tej temperatury celem niedopuszczenia do ponownego rozgorzenia pożaru (w zależności od założeń scenariusza dotyczącego rodzaju pożaru), nadzoruje sprawność elementów mających wpływ na bezpieczeństwo ćwiczących oraz załącza procedury alarmowe. 

Makieta samolotu C-295M CASA
Makieta pozwala na realizację szkolenia w zakresie prowadzenia działań ratowniczo – gaśniczych, ewakuacji załogi i pasażerów lub rannych z samolotu oraz doskonalenia prowadzenia działań zgodnie z procedurami obowiązującymi na lotniskach wojskowych. 
Szkolenie może być prowadzone w warunkach jak najbardziej zbliżonych do zdarzenia mogącego mieć miejsce na lotnisku, zgodnie z założeniami przyjętymi przez prowadzącego zajęcia, zarówno w dzień jak również w nocy.
Możliwość symulacji podczas szkolenia:
1. pożaru kokpitu załogi;
2. pożaru przedziału transportowego (części przeznaczonej dla pasażerów);
3. pożaru przedziału transportowego (części ładunkowej);
4. pożaru podwozia (gorące hamulce);
5. pożaru lewego silnika;
6. pożaru lewego zbiornika z paliwem.

Dodatkowym utrudnieniem podczas szkolenia jest możliwość zadymienia wnętrza kadłuba.





System alarmowy jest uruchamiany w przypadku konieczności przerwania ćwiczenia przez instruktora (panel sterowania - pilot), kierownika zajęć na wieży lub w sterowni komory treningowej, przez szkolonego (przyciski alarmowe wewnątrz kadłuba makiety samolotu C-295 CASA oraz wewnątrz komory ogniowej, a także przyciski na zewnątrz kadłubów makiet) oraz automatycznie w przypadku wykrycia przez system kontroli awarii oraz w przypadku wyłączenia zasilania w energię elektryczną. 
Załączenie sytemu alarmowego powoduje uruchomienie systemów wentylacji, oświetlenia awaryjnego, sygnalizacji dźwiękowej oraz wyłączenie punktów ogniowych i urządzeń do zadymiania. Jako środka gaśniczego na wszystkich elementach używa się wyłącznie wody ( ze względów ekonomicznych i przepisów związanych z ochroną środowiska ) natomiast punkty pożarowe są zasilane gazem propan. Woda wykorzystywana do gaszenia oraz chłodzenia kadłubów makiet spływa systemem kanalizacji poprzez separatory do zbiornika o pojemności 100 m3 i jest ponownie wykorzystywana do szkolenia. 
Wewnątrz makiety oraz w komorze treningowej istnieje możliwość do tworzenia nieograniczonej ilości scenariuszy realnych warunków zdarzeń w zakresie katastrof w ruchu lotniczym oraz w budownictwie. 
Podczas ćwiczeń szkoleni prowadzą działania przy bardzo wysokiej temperaturze, w ograniczonej przestrzeni, przy dużym zadymieniu co wiąże się z bardzo dużym obciążeniem psychofizycznym. 

Makieta samolotu F-16
Makieta pozwala na realizację szkolenia w zakresie prowadzenia działań ratowniczo - gaśniczych, ewakuacji załogi samolotu oraz doskonalenia prowadzenia działań zgodnie z procedurami obowiązującymi na lotniskach wojskowych. Szkolenie może być prowadzone w warunkach jak najbardziej zbliżonych do zdarzenia mogącego mieć miejsce na lotnisku, zgodnie z założeniami przyjętymi przez prowadzącego zajęcia, zarówno w dzień jak również w nocy.
Możliwość symulacji podczas szkolenia:
1. pożaru kokpitu załogi;
2. pożaru gorących hamulców;
3. pożaru silnika;
4. pożaru rozlewiska paliwa pod kadłubem;
5. wycieku hydrazyny.


Prowadzący szkolenie ma możliwość konfigurowania dowolnej liczby scenariuszy ćwiczeń, zaczynając od przyjęcia założeń dla zdarzenia wymagającego użycia pododdziału wojskowej straży pożarnej, a kończąc na ustawieniach parametrów pożaru oraz reakcji czujników na operowanie prądami gaśniczymi (np. wymagana temperatura schłodzenia, czas operowania prądami gaśniczymi, temperatura w jakiej dojdzie do ponownego rozgorzenia pożaru). Należy podkreślić, że makiety pozwalają na prowadzenie szkolenia np. z zakresu procedur obowiązujących na lotniskach wojskowych w zakresie obowiązków spoczywających na służbach ratowniczych bez konieczności odpalania punktów ogniowych np. zabezpieczenie podwozia, uzbrojenia, katapulty pilota, ewakuacja pilota (pilotów) itp.

Komora treningowa
Komora treningowa w systemie modułowym, dwukondygnacyjna, zbudowana na bazie 4 kontenerów zapewniająca następujące możliwości:
- szkolenia z zakresu prowadzenia działań ratowniczo - gaśniczych w pomieszczeniach zadymionych i przy działaniu wysokich temperatur;
- symulacji pożarów do szkolenia strażaków podczas prowadzenia działań ratowniczych w pomieszczeniach;
- szkolenia w warunkach jak najbardziej zbliżonych do rzeczywistych z możliwością realizacji różnych scenariuszy ćwiczeń oraz stopniowaniem ich trudności,
- wyrabiania, sprawdzania oraz doskonalenia u ćwiczących umiejętności i nawyków podczas pracy w aparatach powietrznych ochrony dróg oddechowych, sprzęcie ochrony indywidualnej i ubraniach ochronnych przy dużym obciążeniu psychofizycznym (ogień, wysoka temperatura, zadymienie, zaciemnienie, ograniczona przestrzeń, hałas itp.); 
- poruszania się w nieznanym i skomplikowanym przestrzennie układzie komunikacji poziomej i pionowej;
- zmiany rozkładu segmentów w pomieszczeniach oraz długości, kubatury i powierzchni ścieżki ćwiczeń podczas szkolenia w atmosferze zadymionej, a także rozmieszczenia przeszkód;
- zmiana poziomu zadymienia i oświetlenia podczas ćwiczeń;
- prowadzenie testów i ćwiczeń wydolnościowych dla szkolonych;
- pełny monitoring ćwiczących z centrali komputerowej;
- system samokontroli wszystkich elementów mających wpływ na bezpieczeństwo szkolonych; 
- alarmowe zakończenie ćwiczenia połączone z załączeniem wentylacji i oświetlenia alarmowego w sytuacji awaryjnej lub poprzez prowadzącego zajęcia.


Składa się z:
1. Pomieszczenia instruktora z centralą komputerową do prowadzenia zajęć według założonych scenariuszy z systemem monitoringu ćwiczących;
2. Pomieszczenia treningowego;
3. Ścieżki treningowej;
4. Komory rozgorzeniowej połączonej z wejściem na kondygnację;
5. Części technicznej.

W komorze rozgorzeniowej istnieje możliwość symulacji:
1. Pożaru kuchenki;
2. Pożaru składu materiałów zlokalizowanych pod schodami prowadzącymi na drugą kondygnację;
3. Zjawiska "fashover";
4. "Gorących drzwi".

Dodatkowym utrudnieniem podczas ćwiczeń jest możliwość zadymienia pomieszczeń.


Jednym z elementów szkolenia, którego zaliczenie jest warunkiem dopuszczenia do dalszego szkolenia jest przejście ścieżki treningowej (tzw. labiryntu) w atmosferze zadymionej. Przejście ścieżki jest poprzedzone sprawdzianem ze znajomości posługiwania się sprzętem ochrony dróg oddechowych, sprawdzianem wydolnościowym oraz wywiadem zdrowotnym. Ścieżkę, szkoleni pokonują w ubraniu specjalnym aparacie ochrony układu oddechowego w rocie (2 osoby). Dodatkowo celem jak najbardziej realistycznego przedstawienia warunków działań załączana jest ścieżka dźwiękowa z odgłosami jakie mogą występować podczas katastrofy budowlanej, pożaru mieszkania itp. Podczas szkolenia wszystkie pomieszczenia są monitorowane, a dodatkowo podczas przejścia ścieżki treningowej lokalizacja ćwiczących jest przedstawiana na monitorze operatora.

Wieża z pomieszczeniem kierownika zajęć
Centrala sterująca zlokalizowana w pomieszczeniu kierownika ćwiczeń na wieży pozwala na programowanie ćwiczeń realizowanych na bazie makiet statków powietrznych według założonego scenariusza. W pomieszczeniu zlokalizowany jest:
1. System nadzorujący przebieg ćwiczenia z możliwością sterowania: punktami ogniowymi zlokalizowanymi na makietach statków powietrznych, oświetleniem i systemem wentylacji wewnątrz kadłuba makiety samolotu C-295M CASA, zadymieniem wewnątrz kadłuba makiety śmigłowca oraz makiety samolotu C-295M CASA;
2. System monitoringu ćwiczących poprzez przesyłanie obrazu z czterech kamer zlokalizowanych wewnątrz kadłuba makiety samolotu C-295M CASA;
3. System lokalizacji szkolonych wykorzystywany podczas szkolenia ćwiczeń w nocy i w warunkach ograniczonej widoczności lub wewnątrz zadymionego kadłuba makiety samolotu C-295M CASA;
4. Alarmowy system sterujący pozwalający na natychmiastowe przerwanie ćwiczeń wraz z uruchomieniem sygnalizacji dźwiękowej, oświetlenia awaryjnego, systemu wentylacji oraz wyłączeniem dopływu gazu do punktów ogniowych i urządzeń zadymiających. W przypadku załączenia alarmu, jego wyłączenie oraz ponowne uruchomienie systemów sterowania makietami jest możliwe wyłącznie z pomieszczenia kierownika zajęć;
5. System sterowania oświetleniem zewnętrznym poligonu;
6. System sterowania w przypadku wyłączenia dopływu energii elektrycznej.



Pomieszczenie przeznaczone jest także do udzielania instruktaży przed zajęciami oraz omówienia szkolenia po jego zakończeniu z instruktorami.

Budynek szkoleniowo - techniczny
W budynku znajduje się sala wykładowa przewidziana dla 30 słuchaczy, węzły sanitarne z szatniami dla kobiet i mężczyzn, kancelaria dla instruktorów oraz pomieszczenia techniczne. 

Stanowiska szkolenia ratowniczego
Plac ćwiczeń ratowniczych zapewnia możliwość programowego szkolenia praktycznego z zakresu:
1. Nauki posługiwania się pilarką do drewna i nauki cięcia drewna;
2. Prowadzenia prac wyburzeniowych na bazie ścian wykonanych z różnego typu materiałów budowlanych;
3. Uwalniania osób z gruzowisk po katastrofach budowlanych lub po kataklizmach (huragany, trzęsienia ziemi itp.) w połączeniu z zagadnieniami w zakresie udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy;
4. Sprawiania drabin pożarniczych przy ścianie ćwiczeń;
5. Prowadzenie samoratowania się z wysokości;
6. Wydobywania osób uwięzionych w studniach, dołach itp.


Tory ćwiczeń
Dwa tory od długości po 150 m do prowadzenia: zawodów pożarniczych wojskowych straży pożarnych oraz zajęć z tego zakresu, prowadzenia zajęć praktycznych z zakresu sprawiania sprzętu pożarniczego, budowy linii gaśniczych itp.

Budynek szkolenia praktycznego
Jest wykorzystywany podczas zajęć praktycznych dotyczących prowadzenia działań ratowniczo – gaśniczych w budynkach różnego przeznaczenia (w zależności od tematu zajęć i scenariusza). Prowadzenie działań ratowniczo – gaśniczych może być połączone z ewakuacją ludzi i mienia oraz udzielaniem kwalifikowanej pierwszej pomocy. Podczas zajęć pomieszczenia budynku mogą zostać zadymione.




ppłk rez. Jarosław Pędzik
Zdjęcia: mjr Marek Kamiński, por. Krzysztof Lepka

 

    
pdf

Kontakt

Inspektorat Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej
Nowowiejska 26
00-911 Warszawa
tel. 261845000
fax. 261845149
iwop@ron.mil.pl

    
Jednostki Podporządkowane
Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.